Güzel ve güneşli bir gün de odamda oturmuş sıkıntıdan patlıyordum. Yapacak bir şey de yoktu. Odam da olan pastalardan atıştırıyor ve çayımı yudumluyordum. Daha sonra elimdeki çay fincanını bıraktım ve Kralımızın yanında doğru ilerledim. Babamı uzun zamandır görmüyordum. Gezmekten vakit bulamamıştım. Kral salonuna girdim ve küçük bir reverans eşliğinde gülümsedim. Sonra prensesliği bir kenarı bırakarak boynuna sarıldım ve Seni çok özlemişim dedim ve gülümsedim. Boynuna sarıldım sıkıca sonra da yanına oturdum. Hizmetçilerden birini çağırarak pasta ve çay getirmelerini rica ettim. Babamla uzun zamandır oturup konuşmamıştık...

Spoiler:
	Başlangıçlarımın kötü olduğunu söylemiştim (: