Bir şey söylemedi ve elimden tuttuğu gibi çekiştirerek götürmeye başladı. Bu çekiştirilme işi epey saçma bir işti. Ondan uzundum ve beni çekiştiriyordu. Yine de sesimi çıkarmadan yürüdüm. Odasına girdik yeniden. Güneş batıyordu ve Gölge açığa çıkabilecekti. 'Yarım saat, bilemedin kırkbeş dakika sonra hava tamamen kararacak. O zaman şüphe çekmeden burdan kaçabilirsin. Askerleri oyalamak için bir şeyler yapabilirim ama çok fazla zaman kazandıramam sana. O nedenle elini çabuk tutmalısın. Şimdi sadece otur ve biraz daha bekle.' Hala beklemek zorundaydım. Bu bekleme işi çok zordu. Sıkılıyordum. Camdan baktım sonra da içeri çekildim.

'İsmi Lady Emilia Battermole. Kontun ikinci göbekten kuzeni. Onu Dalaran'da herhangi bir parfüm dükkanında bulabilirsin.' O saçını çözerken ben sırıttım. Parfüm dükkanları. Bunu aklıma yazsam iyi olacaktı. Yine de sırıttığım belli olmasın diye yatağa atladım. Ardından yeniden ayağa kalktım ve zırhı çıkartıp eski giysilerimi giydim. Daha rahattım artık. Bir kaç esneme hareketi yaptım ve yeniden yatağa atladım. Bu atlama işi zevkliydi. Yine de bozmuştum yatağı. Boğan yastıklardan kaldırdım başımı ve ona baktım. Yine kızacağını düşünüyordum. Şu zaman da çabuk geçseydi keşke. "Buradaki hayat amma sıkıcı. Eğlenmek için ne yaparsın?"

Pek belirgin bir tepki vermedi sözlerime. Sadece sırıttı. Bense çoktan aynanın karşısına geçmiş saçımdakileri çözmeye başlamıştım. Lucas kendi halinde takılıyordu. Yatağa zıplıyor, kalkıyor, üstünü değiştiriyor, tekrar zıplıyordu. Bense sakince iç geçirip son tokamı da çıkardım. "Buradaki hayat amma sıkıcı. Eğlenmek için ne yaparsın?" Şimdi de muhabbet kurmaya mı çalışıyordu? Kısa bir şaşkınlık anından sonra küpelerimi çıkartırken cevapladıım sorusunu 'Resim çizerim. Sarayda pek kalmam zaten. Sürekli kaçıp daha önce bilmediğim, görmediğim yerleri gezerim. Eğer çok vaktim yoksa keşfettiğim minik vadiye gider resim çizerim. Senin nerede olduğunu da o zaman görmüştüm zaten. '

Makyajımı da temizledikten sonra ayağa kalkıp dolabıma yöneldim. Giyebileceğim bir gecelik bulunca banyoya gittim ve giyinip geri geldim. Yeniden aynanın önüne oturup saçımı taramaya başladım. Annemden kalan bir alışkanlıktı benim için. Annem yatmadan önce hep saçımı tarardı. Gözlerimin buğulanmaya başladığını fark edince alaylı bir ses tonuyla söylendim. 'Siz asiller... diye beni eleştiriyordun ya, sence ben bir asil gibi mi yaşıyorum burada?' Bu konuşmanın anlamsız olduğunu fark edince tarağı masaya bıraktım ve iç geçirdim. 'Boşver, zaten şu ana kadar kim beni düşündü ki bunları sana anlatıyorum. Onbeş dakika sonra benden kurtuluyorsun. Gölge'ye hazır olmasını bildir.'

'Resim çizerim. Sarayda pek kalmam zaten. Sürekli kaçıp daha önce bilmediğim, görmediğim yerleri gezerim. Eğer çok vaktim yoksa keşfettiğim minik vadiye gider resim çizerim. Senin nerede olduğunu da o zaman görmüştüm zaten. ' Sıkıcıydı işte. Gereksiz derecede sıkıcı. Diğerleri bunu nasıl başarıyordu? İlgimi çekmişti çünkü birgün elflerin elinden kaçamayacaktım ve korktuğum başıma gelecekti. Bu sırada Minerva gidip üzerini değiştirip geldi. Bense hala yatakta yuvarlanıp duruyordum. Gidip aynanın önünde oturdu ve saçlarını taramaya koyuldu. Ben de başımı aşağı vermiş durumda öyle yatıyordum.

'Siz asiller... diye beni eleştiriyordun ya, sence ben bir asil gibi mi yaşıyorum burada? Boşver, zaten şu ana kadar kim beni düşündü ki bunları sana anlatıyorum. Onbeş dakika sonra benden kurtuluyorsun. Gölge'ye hazır olmasını bildir.' Bana emir vermemesini söylemek için başımı kaldırmıştım ki sonra vazgeçtim ve bıraktım bir ölü gibi sallandım aşağı doğru. Ben orada dururken bir tıslama sesi duyunca reflex olarak ayaklarımı hareket ettirdim ve yataktan kafa üstü yere çakıldım. Yuvarlandım ve başımı ovuşturarak kalktığım pencerenin önünce duran Gölge'yi gördüm. Hava neredeyse karanlık olmak üzereydi. Ona el salladım ve saklanmasını işaret ettim. Tekrar uçtu ve gözden kayboldu. Bense hala başımı ovuşturuyordum. Geçip yata oturdum. "Zamanımız doluyor prenses. Gün için teşekkürler diyeceğim ama bu belayı da başıma sen sardın."

Ben ciddi bir veda konuşması yaparken o maymun gibi başını yataktan aşağıya sarkıtmış saçma sapan hareketler yapıyordu. Sinir bozucu işte ne olacak. Birden bir tıslama sesi duyunca refleks olarak pencereye baktım ve bunun Lucas'ın ejderi olduğun fark ettim. Ona gülümsedim ama beni gördüğünü sanmıyordum. Yavaşça yerimden kalkıp yere düşen Lucas'a diktim bakışlarımı elim belimde. Yorulmuştum. Lucas yatağa geçip oturdu. "Zamanımız doluyor prenses. Gün için teşekkürler diyeceğim ama bu belayı da başıma sen sardın." deyince sinirlenir gibi oldum fakat ardından onun bir çocuk olduğunu düşündüm. Yorgun bir iç çekişle yanına oturdum. Biraz oyalandım ve yine ciddiye almayacağı bir kaç kelime söyledim 'Başına bunları sardığım için üzgünüm. Ben sadece yalnızlığımı bir nebze olsun dindiren adamla tanışmak istemiştim. Fakat hem seni hem de kendimi sor bir durumda bıraktım. özür dilerim. Fakat nasıls beş dakika sonra buradan gidecek ve bir daha asla yüzümü görmeyeceksin.' Gülümseyerek omzuna dostça bir yumruk attım. 'Bu senin için bir teselli olur sanırım.' Tekrar yalnız kaldığımı düşününce yüzümdeki gülümseme soldu ve öylece boşluğa daldı gözlerim.

'Başına bunları sardığım için üzgünüm. Ben sadece yalnızlığımı bir nebze olsun dindiren adamla tanışmak istemiştim. Fakat hem seni hem de kendimi sor bir durumda bıraktım. özür dilerim. Fakat nasıls beş dakika sonra buradan gidecek ve bir daha asla yüzümü görmeyeceksin.' Gelip yanıma oturduğunda ona baktım. Yumruğunu omzuma attığında şaşırmıştım. 'Bu senin için bir teselli olur sanırım. Yüzündeki gülümseme soldu birden. Çenesinden tutup kendime çevirdim. Ona baktım gülümseyerek. Artık ay ışığı odaya düşüyordu.

"Bana sana asıldığımı söylemiştin ya. Bende öyle asılmadığımı söylemiştim. Bu konuda haklıydım. Benim tarzım daha farklıdır." Ayağa kalkıp camın önüne yaklaşan Gölge'ye baktım. Gülümsedim ve Minerva'yı kolundan tutup çektim. "Böyle yaparım." Dudaklarından bir öpücük çaldım. Sonra da onu bırakıp ejderhama bindim. "Teşekkür ederim prenses." Ay ışığına doğru hızlıca atıldım ve bulutların arasından kayboldum. Gerçekten tuhaf bir gün olmuştu.

SON